در این مدت که داشتن وبلاگ رو تجربه کردم دوستان خوبی پیدا کردم که اسمشون رو تو پیوند ها میبینید اینجا به من آرامش میداد وقتی از دنیای بیرون می بریدم به شعر و باران می آمدم.

اما حیف

از این کلمات که همیشه خدا بی پناه بوده اند

اصل مطلب اینه که تو نشریه ستونی داشتم به اسم پیامک های انتظار تو اون ستون کارهایی می خورد که شاعرانه و ادبی بودن  این خانم برداشته همه پیامک هایی که تو نشریه دیدار و خانه خوبان بوده رو به کوشش خودش کتاب کرده پشت جلدش 1200 تومان قیمت زده و تا 3000 نسخه چاپشون کرده و فرستاده بازار و تو اون کتاب 28 تا از کار های من خورده بدون این که اسمم پای شعر ها باشه
مجله این خانم رو میشناسه حتی با خودش و برادرش صحبت کرده
اما صحبت های اون ها کاری از پیش نمیبره